29 Haziran 2010 Salı

... BABAANNEME ...
















(RESİM BABAANNEME AİT DEĞİL!)

Ah o gözler…
Ne çok şey anlatır
Bazen bir gülümseme ile kısılır
Bazense hüzün ile yaşarır
Çok şey gördü değil mi o gözler?
En korkuncu olan ölümü bile gördü
Ama en güzeli olan yaşamı
Ve sana sunduğu torunu bile gördü
Onunla yaşama katılmayı bile gösterdi sana!
Yıllarca yolunu aydınlattı bir fener gibi
Şimdide karanlığa doğru gidiyor…
Gittikçe bulanıklaşıyor yol, hatıralar
Gittikçe sararıyor yapraklar
Rengi mi değişiyor her şeyin?
Yoksa 
Yaşam mı rengini kaybediyor?
Kaybolma sen
Çünkü sen
Annesin…
Babamın annesi olan annemsin…
Gözlerin hep baksın
Sevsin beni
Yüreğini göstersin bana
Hep…
Derinlerde olan o KURU KARA kız hep GÜLÜMSESİN bana…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Loading...